నా రాతలు

మొదటిసారి హైదరాబాదు తెలుగు బ్లాగరుల సమావేశానికి వెళ్ళాను. అక్టోబర్ 14న, హైదరాబాదులో యూసఫ్‌గూడ కృష్ణకాంత్ పార్క్.

మరి à°ˆ రోజు తారీఖు – అక్టోబర్ 25, అప్పుడెప్పుడో బ్లాగరుల మీటింగ్‌కి వెళ్తే… ఇప్పుడు రాస్తున్నానేంటి???  ఏమి చేయను. అప్పటి నుంచి హైదరాబాదులోనే ఉన్నాను. ఇప్పుడే విజయవాడ వచ్చాను.

ఇక విషయానికి వొస్తే…. à°ˆ మధ్య కాలంలో నేను చేసిన మంచి పనులలో ఇది à°’à°•à°Ÿà°¿. : తెలుగు బ్లాగరుల మీటింగ్‌కి వెళ్ళటం.

ఈ సమావేశానికి రావాలని, అంతకు ముందు నెల సెప్టెంబర్‌లోనే నిర్ణయించుకున్నాను. అనుకున్న సమయానికే సమావేశ స్థలానికి రావాలని, అంతకు ముందు రోజే, శనివారమే హైదరబాదు చేరుకున్నాను. ఇక ఖచ్చితంగా మూడింటికి కృష్ణకాంత్ పార్క్‌కి చేరుకున్నాను.      

నేను చేరుకున్న కాసేపటికే, నల్లమోతు శ్రీధర్‌గారు కూడ వచ్చారు. అప్పటికి నాకు ఆయన తెలీదు. కాని నేను ఆయనను చూసి మాత్రం, తెలుగు బ్లాగరు అయి ఉండవచ్చు అనుకున్నాను. ఆయన నేను ఉన్న చోటికి, రెండు మూడు అడుగుల దూరంలో ఉన్నారు. ( పెద్ద పెద్ద టపాలు రాయటం నాకు ఇష్టం ఉండదు అయినా à°ˆ సరికి ఇలానే రాయాలని ఉంది. ఎందుకంటే… అది అంతే.. ). నేను నా స్నేహితుడు, పిచ్చా పాటిగా మాట్లాడుకుంటూ… పార్క్ ఎంట్రన్స్(ముఖ ద్వారం)కి   అటు వైపుగా నుంచున్నాను. రెండు నిమిషాల తర్వాత చూస్తే.. అటు వైపు వీవెన్ గారు, సి బి రావు గారు, à°† వ్యక్తితో మాట్లాడుతూ కనిపించారు. అంతే…చిరంజీవి సిన్మా చూస్తున్న ఆనందం… వెంటనే..నా స్నేహితుడు వైపు తిరిగి ‘నేను చెప్పానా!! ఆయన(నల్లమోతు శ్రీధర్) తెలుగు బ్లాగరు అయి ఉంటారని..’ అంటూ.. వారి దగ్గరికి వొచ్చి… వీవెన్‌గారితో నన్ను నేను పరిచయం చేసుకున్నాను. పక్కనే సి బి రావు గారు ఉన్నారు. ఆయన నన్ను పేరు పెట్టి మరీ పలకరించారు. మేము పులకరించాము. నల్లమోతు శ్రీధర్ గారు, కూడా నన్ను పలకరించి తనను తాను పరిచయం చేసుకున్నారు. ఈలొపే .. అటునుంచి దూర్వాసుల పద్మనాభంగారు వచ్చారు.  

కాసేపటికి.. దాట్ల శ్రీనివాసరావు గారు కూడ వచ్చారు. వీవెన్ గారు ముద్ర గురించి ఆడిగారు. నాకు చిన్నపాటి షాక్.!! అసలే పెద్ద పెద్ద బ్లాగురులు వొస్తారు. నన్ను నేను ఎలా పరిచయం చేసుకోవాలి.., నన్ను గుర్తిస్తారా?? అని మనసులో బోలెడన్ని ప్రశ్నలు. ఈలోపు వీవెన్ గారు, ముద్ర గురించి అడిగారు. ఇక లోపలికి వెళ్ళొచ్చని, పెద్దలంతా నిర్ణయించారు. నాకు టిక్కెట్ శ్రీధర్ గారే తీసుకున్నారు. 

 లోపలికి వెళ్ళి, à°’à°• చోట కూర్చున్నాము. దాట్ల శ్రీనివాసరాజు గారు కూడా నన్ను గుర్తుపట్టి  పేరుతో పలకరించారు. కాసేపటికి విజయ్ కట్టా, చావా కిరణ్ గారు, వెంకట రమణ గారు వచ్చారు. మరి కాసేపటికి, కందర్ప కృష్ణ మోహన్‌గారు , జాన్‌హైడ్ కనుమారి గారు, త్రివిక్రం గారు వచ్చారు. ఇక నా ముఖం దీపావళి చిచ్చిబుడ్డిలా…వెలిగిపోతుంది. ఇంతమంది బ్లాగరులుని కలుస్తున్నందుకు. à°ˆ సారి సుధాకర్ గారు వచ్చి జాయిన్ అయ్యారు.

చాలా విషయాలు చర్చించారు అందరూ! అన్నీ జాగ్రత్తగా వింటున్నాను. మరి మనకు ఏమి తెలుసు …మాట్లాడటానికి. అందరితోపాటు…నేను కూడ కలిసి చేసింది: మధ్యలో తినుబండారాలు తినటం.. అంతే..
చివరిలో చావా కిరణ్ గారు నన్ను, పరిచయం చేసుకోమని చెప్పారు. ఏదో రెండు నిమిషాలు… నా గురించి నేను చెప్పుకున్నాను.

తెలుగు బ్లాగులని ఒక సారి కలవాలి..అలాగే నన్ను నేను పరిచయం చేసుకోవాలి అన్న ఉద్దేశ్యంతో వెళ్ళాను కాబట్టి.. ఆ విషయాలే రాస్తున్నాను.      

సుమారు ఆరింటికి సమావేశం ముగిసింది. నాకు కూడా చాల సంతోషం అయ్యింది. ఏదో ఇంటర్వ్యూలాగా ఉంటుందేమో అనుకున్నాను, ఫ్రెండ్స్‌తో సిట్టింగ్ వేసినట్లే ఉంది. తర్వాత అందరం కలిసి క్యాంటీన్‌కి వెళ్ళాం. అందరూ విజయవాడ నుంచి వొచ్చానని తెలిసి బాగా రిసీవ్ చేసుకున్నారు. ఇక అక్కడ అందరికి ముందుగానే బై బై చెప్పేసి… అందరికంటే..ముందుగానే వెళ్ళిపోయాను.

ఇక అస్సలు మర్చిపోకూడని వ్యక్తి. నా బాల్య స్నేహితుడు…. ప్రమోద్. టైంకి నన్ను కలిసి, అనుకున్న టైంకి నన్ను అక్కడికి బండి మీద తీసుకొచ్చి…సమావేశం జరుగుతున్నంత సేపు ఓపికగా, à°’à°‚à°Ÿà°°à°¿à°—à°¾ ఉన్నందుకు, à°† తర్వాత నన్ను అక్కడి నుంచి చిరుత సిన్మాకి (నా డబ్బులతోనే ) తీసుకెళ్ళినందుకు… వాడికి కూడా బోలెడన్ని థాంక్స్.          

నాకు కొంచెం మతిమరుపు ఉంది. కొన్ని కొన్ని విషయాలు అస్సలు గుర్తు ఉండవు. నేను బ్లాగు రాయటానికి అది కూడా ఒక కారణం. గుర్తు ఉన్నంతవరకు రాసాను.                 

        

This entry was posted on Thursday, October 25th, 2007 at 12:47 pm and is filed under తె.బ్లా.స., నా రాతలు, ముద్ర. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.